Pitanje da li je zdravije bijelo ili crno grožđe nema jednostavan odgovor, jer se ove sorte nutritivno u mnogočemu podudaraju. Ipak, važna razlika nalazi se u količini polifenola – biljnih spojeva poznatih po antioksidativnom djelovanju.

Bijelo, odnosno zeleno ili žuto grožđe, među najzastupljenijim je sortama. Ima sladak ili blago kiselkast okus, a često se dodaje voćnim salatama, napicima, kolačima i drugim jelima.

Ova vrsta grožđa sadrži približno 20 posto šećera, dok su količine fenolnih spojeva niže nego kod tamnih sorti. Nešto je siromašnije i kalijumom te kalcijumom, ali i dalje predstavlja dobar izvor pojedinih vitamina.

Crno grožđe odlikuju tamna boja, sočna tekstura i izražena slatkoća. Zbog većeg udjela tanina koristi se i u proizvodnji crnog vina, kojem upravo ta jedinjenja daju prepoznatljiv okus.

Šolja crnog grožđa ima približno 104 kalorije, 1,1 gram proteina, 0,2 grama masti i 27,3 grama ugljenih hidrata. Kao i bijelo grožđe, sadrži vitamine C i K.

Prednost tamnih sorti najviše se ogleda u većoj koncentraciji polifenola. Zbog toga se crno grožđe često smatra nutritivno povoljnijim izborom, posebno kada je riječ o antioksidativnim jedinjenjima. Među njima se nalazi i resveratrol, koji se najčešće povezuje upravo s tamnim grožđem.

Bez obzira na boju, grožđe se može uklopiti u uravnoteženu ishranu. Ipak, crvene i crne sorte imaju prednost po sadržaju polifenola i drugih korisnih biljnih spojeva.