Pred kraj Hladnog rata, Sovjetski Savez je državama Varšavskog pakta isporučivao lovce MiG-29, koji su trebalo da im omoguće da se suprotstave novijim avionima NATO-a, poput F-15 i F-16.

Poslije raspada Varšavskog pakta i širenja NATO-a, brojne istočnoevropske članice Alijanse nastavile su da koriste MiG-29, ali su vremenom počele da ih zamjenjuju zapadnim avionima.

Slovačka će svoje MiG-29 zamijeniti američkim F-16 blok 70/72. Planirana je nabavka 14 aviona za 2,91 milijardu dolara, što uključuje i naoružanje, rezervne delove i obuku posada.

MiG-29 protiv F-16

Prema ocjeni Militari voč magazina, MiG-29 ima značajne prednosti u odnosu na F-16 u bliskoj zračnoj borbi. Navode se njegova manevarska sposobnost, veća brzina, veća maksimalna visina i bolja brzina penjanja.

Prema riječima potpukovnika njemačkog ratnog zrakoplovstva Johana Keka, testiranja nemačke vojske pokazala su značajnu prednost MiG-29 u borbi na vizuelnom dometu, zahvaljujući kombinaciji infracrvenog sistema za pretragu i praćenje, nišanskog sistema na kacigi i rakete R-73.

Moderne verzije MiG-29 imaju i znatno veće mogućnosti u borbi van vizuelnog dometa. Vojni magazin navodi raketu R-27 dometa do 130 kilometara, dok je kod F-16 u tekstu navedena raketa AIM-120B dometa 75 kilometara.

F-16, međutim, ima veći domet i pogodniji je za modernizaciju, kao i za upotrebu zapadnog naoružanja. Stariji slovački MiG-29 nemaju savremene radare i avioniku, a modernizacija u Rusiji nije bila prihvatljiva zbog političkih ograničenja.

Modernizovane verzije MiG-29 dobile su veći kapacitet goriva i mogućnost dopune goriva u zraku, čime su delimično otklonjena ograničenja ranijih modela.

Slovačka se zato opredelila za F-16, iako Vojni magazin ocenjuje da bi modernizovani MiG-29 u mnogim aspektima imao značajne prednosti nad F-16.