Bipolarni poremećaj se uobičajeno povezuje s izraženim promjenama raspoloženja, ali postoje i drugi simptomi o kojima se rijetko otvoreno govori. Zbog straha od osude i stigmatizacije, mnogi oboljeli i njihove porodice izbjegavaju spominjati određene izazove koje bolest donosi. Poznavanje svih aspekata poremećaja ključno je za pravovremeno prepoznavanje i pružanje odgovarajuće podrške.

Tokom intenzivnih maničnih faza, kod dijela oboljelih može doći do impulsivnog, agresivnog ili rizičnog ponašanja. Iako teže nasilje nije česta pojava, osobe u takvom stanju često su glasnije i razdražljivije, a kontrola nad vlastitim reakcijama im je znatno smanjena. Ovakvo ponašanje može biti uznemirujuće za članove porodice i partnere, koji se osjećaju bespomoćno i nerado govore o onome što se događa tokom epizoda. Stručnjaci ističu da se ne radi o trajnoj osobini već o simptomu povezanom s promjenama raspoloženja, te da je pravilna terapija ključna za smanjenje rizika od agresivnih ispada.

Mnogi nisu upoznati da bipolarni poremećaj, posebno tip 1, može uključivati psihotične simptome. Oni se najčešće javljaju u teškim maničnim ili depresivnim epizodama, a mogu se manifestirati kao halucinacije i deluzije. Ovi simptomi ponekad podsjećaju na shizofreniju, ali ključna razlika je u tome što su kod bipolarnog poremećaja vezani isključivo za faze promijenjenog raspoloženja. Ukoliko se psihotični simptomi pojavljuju i izvan tih epizoda, ljekari obično razmatraju druge psihijatrijske dijagnoze.

Bipolarni poremećaj može utjecati i na kognitivne funkcije poput mišljenja, koncentracije i pamćenja. Mnoge osobe tokom određenih faza bolesti primjećuju poteškoće s pamćenjem informacija, zaboravljanje dogovora ili osjećaj “moždane magle”. U depresivnim fazama prisutna je usporenost u razmišljanju i otežano usmjeravanje pažnje, dok manija donosi ubrzan tok misli i probleme s organizacijom ideja te komunikacijom.