Američka vojska je tokom vojnog vježbanja Salaknib 2026 na Filipinima demonstrirala upotrebu mobilnih raketnih sistema HIMARS, što predstavlja značajan korak u širenju kapaciteta za dalekometni udar na pozicijama u neposrednoj blizini kineske teritorije. Ovaj potez dio je strategije Sjedinjenih Država da asimetrično odgovori na konvencionalnu prednost koju Kina ima u regionu, posebno nakon što su HIMARS sistemi pokazali visoku efikasnost i relativno nisku cijenu u ukrajinskom ratištu.

Strategijski položaj Filipina

Prioritetno raspoređivanje dugometražnih raketnih sistema na Filipine nije bez presedana, uglavnom zbog geografskog položaja ove zemlje koji je optimalan za postavljanje napada na Kinu. Već u aprilu 2024. godine, američka vojska je na ovu teritoriju prvi put rasporedila sistem Typhon Mid-Range Capability (MRC), koji može gađati neprijateljske ratne brodove raketama SM-6 dometa 370 kilometara, ali i lansirati krstareće rakete Tomahawk dometa do 1.600 kilometara. Ako se lanseri postave na sjeverne Filipine, ovaj domet je dovoljan da pokrije većinu kineske istočne obale, uključujući ciljeve u Nankingu, Šangaju i Wuhanu.

Koordinacija vatre i nove municije

25. pješadijska divizija američke vojske ima vodeću ulogu u izgradnji kapaciteta HIMARS u Pacifiku, sprovodeći pristup “vidi, osjeti i udari na daljinu” koji povezuje senzore i oružja na velikim prostorima. Pored raketa dometa 150 kilometara, HIMARS može integrirati i balističke rakete ATACMS dometa 300 km, te novije PrSM balističke rakete s dometom preko 500 kilometara. Iako je PrSM revolucionaran za borbeni potencijal HIMARS lansera, američka vojska je potrošila cijelu zalihu ovih novih projektila tokom sukoba sa Iranom u februaru i martu 2026. godine.

Značaj HIMARS sistema u američkom vojnom stavu prema Kini proteže se i izvan raspoređivanja od strane same američke vojske. Ovi sistemi su prioritetno isporučivani vojsci Republike Kine na Tajvanu, a od januara 2026. godine dobili su i veći značaj nakon što su američke snage dobile nova ovlaštenja za koordinaciju arsenala kroz uspostavljanje Zajedničkog centra za koordinaciju vatrene moći u Tajpeju. Višestruki izvještaji ukazuju da bi se HIMARS sistemi mogli rasporediti na ostrva Penghu i Dongyin, pri čemu je ovo drugo locirano manje od 10 kilometara od obale kineskog kopna.

Balističke rakete ATACMS integrirane na HIMARS korištene su za uništavanje više vrijednih ciljeva u ukrajinskom ratištu, uključujući lansere i radare sistema protivvazdušne odbrane S-400, neutralizaciju ruskih lansera balističkih projektila Iskander-M i uništavanje borbenih aviona na pistama. Koncentracija velikog broja američkih balističkih projektila na Filipinima i Tajvanu izgleda da ima za cilj da dovede u pitanje vrijedne ciljeve na velikim dijelovima kineskog kopna, iako bi gusta raspodjela protivvazdušne odbrane Narodnooslobodilačke vojske Kine mogla ograničiti opasnost od ovih prijetnji.