Astronomi su imali jedinstvenu priliku da od početka do kraja prate eksplozivni kraj jedne ogromne zvijezde, što im je omogućilo dublje razumijevanje ovog kosmičkog fenomena. Posmatranja su otpočela u martu, kada je kineski svemirski teleskop Einstein Probe detektovao kratkotrajni rendgenski bljesak, izazvan udarnim talasom koji je, nakon eksplozije u jezgru zvijezde, probio njenu površinu.

Smatra se da se ovakav proces dešava kod svake supernove, ali ga je izuzetno teško uočiti zbog njegove kratkoće. Posljednji put sličan događaj zabilježen je 2008. godine. “Potrebna je sreća da biste ga uhvatili uživo”, istakao je astronom Brendan O'Connor sa Univerziteta Carnegie Mellon u Pittsburghu, koji je glavni autor jednog od dva naučna rada o ovoj supernovi, objavljena u časopisu Astrophysical Journal Letters.

“Udarni talas možete zamisliti kao radar: dok prolazi kroz spoljašnje slojeve zvijezde i okolnu materiju, ostavlja trag koji vidimo u rendgenskom zračenju. Te zrake nam pružaju jedinstven uvid u zvijezdu koja je pred kolapsom”, objasnila je astronomkinja Jillian Rastinejad sa Univerziteta Maryland, glavna autorica druge studije.

Naučnici su angažovali više teleskopa, uključujući rendgenski teleskop Chandra i niz zemaljskih instrumenata, kako bi pratili zvijezdu gotovo tri mjeseca, sve dok supernova nije otišla iza Sunca.

Zvijezda se nalazila oko 500 miliona svjetlosnih godina od Zemlje, u relativno obližnjoj galaksiji. Svjetlosna godina iznosi oko 9,5 biliona kilometara, što je udaljenost koju svjetlost pređe za godinu dana.

Procijenjeno je da je zvijezda, prije nego što je postala supernova, bila oko 30 puta veća od Sunca. Vjeruje se da je eksplozija ostavila crnu rupu, izuzetno gusto tijelo čija je gravitacija toliko jaka da ni svjetlost ne može pobjeći.