Sedamnaestog avgusta 1977. sovjetski nuklearni ledolomac Arktika postao je prvi površinski brod koji je stigao do geografskog Sjevernog pola. Taj uspjeh označio je veliki trijumf sovjetskog istraživačkog programa na Arktiku i pokazao mogućnosti nove generacije nuklearnih brodova.

Arktika je bila prvi brod u klasi sovjetskih nuklearnih ledolomaca, pušten u upotrebu 1975. godine. Dužine oko 150 metara i širine 30 metara, njena nuklearna propulzija omogućavala je dugotrajno zadržavanje na moru bez klasičnog goriva i probijanje kroz izuzetno debele slojeve leda.

Sovjetski Savez je već imao bogato iskustvo sa ovakvim plovilima, jer je još 1959. godine Lenjin, prvi civilni nuklearni brod i prvi nuklearni ledolomac na svijetu, ušao u službu. Ovi brodovi bili su od velikog ekonomskog i strateškog značaja, jer su produžavali sezonu plovidbe Sjevernim morskim putem duž sibirske obale.

Arktika je krenula iz Murmanska 9. avgusta 1977. godine, a putovanje kroz zaleđeni Arktički okean bilo je izazovno, uz stalno traganje za prolazima kroz lakše ledene prepreke.

U ranim jutarnjim satima 17. avgusta, brod je dostigao 90 stepeni sjeverne geografske širine, čime je postao prvi površinski brod koji je stigao do Sjevernog pola. Na mjestu gdje se svi meridijani susreću, posada je upriličila kratku ceremoniju i postavila sovjetsku zastavu na led.

Ovaj podvig imao je snažnu simboliku, jer je dokazao da veliki brod može sopstvenom snagom prodrijeti u područje koje se decenijama smatralo gotovo nedostupnim za površinsku plovidbu.

Arktika je nastavila sa službom decenijama, a povučena je iz upotrebe 2008. godine. Njeno ime kasnije je preuzeo novi ruski nuklearni ledolomac, nastavljajući tradiciju koju je Sovjetski Savez započeo još u vrijeme Lenjina.