Na morskom dnu u Tajvanskom tjesnacu, istraživači su otkrili fosilizovane ostatke nogu koji pripadaju denisovcima, drevnoj ljudskoj lozi. Ovo otkriće zadivilo je antropologe, jer veličina kostiju ukazuje na jedinke visoke do 190 centimetara i teške oko 90 kilograma, što ih čini najkrupnijim predstavnicima njihove grupe iz ledenog doba.

Izvučene butna kost i golenjača analizirane su metodom proteinske analize, koja je potvrdila da pripadaju denisovcima, lozi koja se odvojila od neandertalaca prije otprilike 550.000 godina. Iako se ranije znalo da su imali veliki mozak, snažne vilice i krupne zube, do sada nije bilo sačuvanih dijelova skeleta ispod lobanje, pa visina i građa tijela nisu mogli biti procijenjeni.

Rekonstrukcija je pokazala da je jedan od vlasnika kostiju bio visok oko 180 centimetara i težak 83 kilograma, dok je drugi dostizao visinu od 190 centimetara i težinu preko 90 kilograma. U poređenju s ranijim stanovnicima tog područja, Homo erectusom, koji su bili niži za 20–30 centimetara i lakši za 20–30 kilograma, ovi divovi su bili impresivni. Prosječna visina savremenog muškarca iznosi oko 175 centimetara.

Ovo otkriće dovodi u pitanje Bergmanovo pravilo, prema kojem sisari u hladnijim područjima imaju veće tijelo. Denisovci, koji su živjeli u relativno toploj regiji, bili su krupniji od mnogih sjevernih populacija tog vremena.

Stručnjaci s Univerziteta u Tokiju smatraju da su im velike tjelesne dimenzije pomagale u lovu na krupnu divljač, uključujući planinske koze i opasne predatore, koristeći pritom jednostavno oruđe.

Anatomija kostiju otkriva da su ovi drevni lovci gotovo stalno bili u pokretu, prelazeći desetine kilometara dnevno. Snažne koštane izbočine ukazuju na njihov aktivan način života. Dio ovih fizičkih osobina mogli su naslijediti od Homo sapiensa, s kojim su se ukrštali u Aziji, što je poznato iz genetskih istraživanja.

Vijest o veličini tajvanskih ostataka odmah su prihvatili teoretičari zavere i ljubitelji alternativne istorije. Nezavisni istraživač Džimi Korseti postao je glavni zagovornik teorije da kosti pripadaju biblijskim nefilimima, tajanstvenim divovima spomenutim u Knjizi postanja i Knjizi brojeva.

Prema drevnim predanjima i Knjizi Enohovoj, nefilimi su bili potomci palih anđela i zemaljskih žena. Legende govore da su ovi surovi divovi donijeli haos na Zemlju, zbog čega je Bog poslao Veliki potop da očisti svijet, a duhovi poginulih divova postali su zli duhovi.

Teoretičari zavere u tajvanskim fosilima vide dva “dokaza” za ovu legendu: prvo, denisovci su bili gotovo 20 centimetara viši od prosjeka, i drugo, kosti su pronađene na morskom dnu, što tumače kao tragove biblijskog potopa.

Naučnici, međutim, na ove tvrdnje gledaju s dozom ironije. Prisustvo kostiju na dnu tjesnaca ima jednostavnije objašnjenje: tokom ledenog doba nivo mora bio je niži, pa je to područje bilo kopno, koje je kasnije potopljeno otapanjem lednika.

Što se tiče “gigantizma”, denisovci su, iako su bili viši od svojih savremenika, bili daleko od mitskih čudovišta iz apokrifa – bili su ljudi, izuzetno snažni i prilagođeni surovim uvjetima svog vremena.

Istraživanje je objavljeno u časopisu “Bioarhiv” (bioRxiv).