U drevnom gradu Hararu, koji je pod zaštitom UNESCO-a, stoljećima traje neobičan odnos između lokalnog stanovništva i divljih hijena.

Harar, poznat i pod imenom Jugol, predstavlja rijetko urbano područje u kojem ljudi i veliki grabežljivci žive bez ozbiljnijih incidenata.

Prema običaju, „ljudske hijene“ izlaze noću ispred gradskih bedema i ostavljaju meso divljim hijenama, njegujući tradiciju koja se prenosi s koljena na koljeno – danas i kao turistička ponuda, ali i kao dio kulturnog naslijeđa.

Hijene iz okolnih područja stigle su u Harar i navikle se na boravak pokraj kuća, hraneći se otpadom, ali i onim što im građani namjerno ostave. Istraživači ističu da su ove životinje tu već više stotina godina i da imaju ključnu ulogu u održavanju čistoće grada tako što uklanjaju organski otpad.

Iako su hijene divlje i opasne, mještani su razvili kontrolirano hranjenje koje, prema svemu sudeći, smanjuje mogućnost sukoba između čovjeka i zvijeri.

Ovaj poseban odnos između Harara i hijena smatra se jednim od najneuobičajenijih primjera suživota ljudi i grabežljivaca u urbanim sredinama širom Afrike.