Stanovnici visokih predjela argentinskih Anda hiljadama godina konzumiraju vodu kontaminiranu arsenikom, otrovnom hemikalijom koja bi većinu ljudi teško razboljela. Međutim, nova istraživanja otkrivaju da je prirodna selekcija ovim ljudima podarila jedinstvenu genetsku prednost.

Prilagodba na otrov

Prema DNK analizama, populacija u argentinskim Andama nosi specifičnu varijantu gena AS3MT koja im omogućava sigurniji metabolizam arsenika. Istraživački tim sa Univerziteta Uppsala, predvođen Carinom Schlebusch i Lucie Gattepaille, objavio je 2015. godine dokaze o ovoj ljudskoj adaptaciji na otrovnu hemikaliju. “Dugotrajna izloženost arseniku dovela je do genetskih promjena koje omogućavaju ljudima da lakše podnesu toksične učinke”, navode naučnici.

Arsenik je vrlo toksičan i povezan je s rakom, kožnim lezijama, defektima pri rođenju i prevremenim smrtnim ishodima. U podzemnim vodama grada San Antonio de los Cobres, koncentracije su bile desetke puta veće od preporučenih limita Svjetske zdravstvene organizacije.

Selektivna prednost kroz istoriju

Budući da su ljudi u ovom regionu živjeli sa ovakvom izloženošću hiljadama godina, prirodna selekcija je favorizirala one s genetskim varijantama koje smanjuju osjetljivost na arsenik. Naučnici napominju da nosioci “haplotipa otpornosti” imaju značajnu selektivnu prednost u ovakvim sredinama. Daljnja istraživanja sugeriraju da slični genetski markeri mogu postojati i među drugim andskim populacijama, što ukazuje na širu rasprostranjenost ove prilagodbe u regionu.