Mnogi vozači su se sigurno zapitali zašto brzinomer u automobilu pokazuje znatno veću maksimalnu brzinu od one koju vozilo stvarno može postići. Dobar primjer je Volkswagen Up, čije određene verzije jedva prelaze 160 km/h, dok skala na instrument tabli doseže čak do 220 km/h.

Razlog za ovu razliku nije slučajan. Proizvođači često dizajniraju instrumente tako da se brzine između 100 i 130 km/h, koje su najčešće u svakodnevnoj vožnji, nalaze u centralnom i najpreglednijem dijelu skale. Na taj način vozaču je lakše očitati brzinu tokom putovanja autocestom.

Marketing i ušteda u proizvodnji

Pored praktičnosti, tu je i marketinški efekat. Kada i mali gradski automobil ima brzinomer koji se završava na 220 km/h, stvara se utisak da vozilo ima bolje performanse nego što motor zaista može pružiti.

Tu je i faktor uštede u proizvodnji. Mnogi proizvođači koriste istu instrument tablu za više verzija istog modela, od osnovnih do snažnijih motorizacija. umjesto razvoja različitih skala za svaku verziju, jednostavnije je i jeftinije zadržati jedan univerzalni brzinomer.

Zbog toga nije neobično da i automobil od 80 konjskih snaga ima skalu koja “obećava” brzine rezervisane za znatno jače modele – iako ih u praksi nikada neće dostići.