Simanić i Jović optuženi za genocid u Srebrenici

Sud Bosne i Hercegovine je 7. januara 2026. godine potvrdio optužnicu u slučaju Zoran Simanić i drugi. Zoran Simanić i Dragan Jović se terete da su počinili krivično djelo genoćida, prema članu 171. tačka a) i b) Krivičnog zakona Bosne i Hercegovine (KZBiH), u vezi sa članom 180. stav 1. i članom 31. istog Zakona, što proizilazi iz radnji opisanih u optužnici.

Prema optužnici, Zoran Simić i Dragan Jović se terete da su od 6. jula 1995. do 1. novembra 1995. godine, tokom opsežnog i sistematičnog napada pripadnika Vojske Republike Srpske (VRS) i Ministarstva unutrašnjih poslova Republike Srpske (MUP RS) na bošnjačko stanovništvo u zaštićenoj zoni Ujedinjenih nacija Srebrenica, pružili pomoć članovima udruženog zločinačkog poduhvata (UZP). Tokom tog napada, izvršena je operacija trajnog i prisilnog preseljenja cjelokupnog bošnjačkog civilnog stanovništva, kao i nezakonita hapšenja, zatvaranja i pogubljenja vojno sposobnih muškaraca Bošnjaka i dječaka iz Srebreničke enklave. Cilj UZP-a je bio da se zatvore i po kratkom postupku pogube vojno sposobni muškarci Bošnjaci iz Srebreničke enklave, a žene, djeca i starci prisilno premjeste iz enklave. Nakon pogubljenja, vršeni su ukopi, iskopi i ponovni ukopi na drugim lokacijama kako bi se sakrili dokazi, što je dovelo do djelomičnog istrebljenja grupe bošnjačkog naroda. Više od 7.000 muškaraca Bošnjaka i dječaka je ubijeno, zakopano, otkopano, premješteno na druge lokacije i ponovo zakopano.

U optužnici se dalje navodi da su optuženi učestvovali u realizaciji navedenog plana. Dana 14. jula 1995. godine, najmanje 829 zatočenih muškaraca i dječaka bošnjačke nacionalnosti iz Zaštićene zone Ujedinjenih nacija „Srebrenica” je prisilno dovedeno iz općine Bratunac u osnovnu školu u naselju Roćević, općina Zvornik, a zatim i do lokaliteta šljunkare na obali Drine, naselje Kozluk, općina Zvornik. Zajedno sa drugim osobama, pucajući iz vatrenog oružja, učestvovali su u ubistvima navedenih zatočenika tokom cijelog dana. Na toj lokaciji je do kraja dana 15. jula 1995. godine ubijeno najmanje 829 osoba, čiji su posmrtni ostaci naknadno zatrpani u masovne grobnice na navedenom lokalitetu, a zatim premješteni u više sekundarnih masovnih grobnica.