Lubenica zbog slatkog okusa često izaziva nedoumice kod osoba koje paze na nivo šećera u krvi, posebno kod onih s dijabetesom. Ipak, njeni prirodni šećeri ne znače da ovo voće treba potpuno izbaciti iz ishrane.

“Lubenica sadrži prirodne šećere, ali se najvećim dijelom sastoji od vode i svakako može biti dio uravnotežene ishrane”, kaže Vandana Sheth, nutricionistkinja i edukatorica za dijabetes.

Nakon konzumiranja lubenice glukoza u krvi može porasti jer ovo voće sadrži ugljene hidrate. Međutim, količina u uobičajenoj porciji nije velika. Jedna činija narezane lubenice ima približno 15 grama ugljenih hidrata, što se računa kao jedna porcija.

Lubenica ima visok glikemijski indeks, pa se šećeri iz nje relativno brzo apsorbuju. Ipak, njen glikemijski teret je nizak jer sadrži mnogo vode, a malo ugljenih hidrata po porciji. Zbog toga umjerena količina najčešće ne izaziva nagli skok šećera u krvi.

“Vlakna i voda pomažu da se uspori varenje i povećavaju osjećaj sitosti, što doprinosi postepenijem porastu nivoa šećera u krvi”, objašnjava Caroline Thomason Bunn, nutricionistkinja i edukatorica za dijabetes.

Lubenica sadrži oko 90 posto vode, zbog čega doprinosi hidrataciji. U njenom sastavu su i vitamin C, manje količine vitamina A i kalijuma, kao i likopen – antioksidans kojem se pripisuju potencijalne koristi za regulaciju šećera u krvi.

Istraživanje iz 2022. godine povezalo je veći unos likopena s nižim nivoom šećera natašte, dok je studija objavljena 2024. godine ukazala na moguće koristi ovog spoja za osobe s dijabetesom tipa 2. Naučnici smatraju da bi ulogu mogla imati njegova antioksidativna i protivupalna svojstva.

Jedna činija lubenice sadrži oko 46 kalorija, 12 grama ugljenih hidrata, gram vlakana, devet grama prirodnog šećera i približno gram proteina. Gotovo da nema masti i holesterola, dok je količina natrijuma zanemarljiva.

Za dodatno usporavanje porasta glukoze, lubenicu je moguće kombinovati s proteinima i zdravim mastima. Dobar izbor mogu biti grčki jogurt, mladi sir ili šaka orašastih plodova. Može se jesti i nakon obroka koji sadrži proteine, vlakna i zdrave masti.

“Ako koristite uređaj za kontinuirano praćenje glukoze, pomoću njega možete vidjeti kako vaše tijelo reaguje kada lubenicu jedete samu, a kako kada je kombinujete s drugim namirnicama”, savjetuje Sheth.

Najvažnija je veličina porcije, jer se tokom toplih dana lako pojede mnogo više voća nego što je planirano. Veća količina lubenice donosi i veći unos ugljenih hidrata, pa nutricionisti preporučuju da se unaprijed odredi porcija i servira u činiji.

“Važnije je posmatrati ishranu u cjelini – šta sve sadrži vaš obrok, kolika je porcija i s čim kombinujete lubenicu – nego potpuno izbjegavati jednu vrstu voća”, ističe Sheth.

Zato lubenica za većinu ljudi može biti dio uravnotežene ishrane. Osobe s dijabetesom ipak trebaju pratiti vlastite reakcije na hranu i količinu ugljenih hidrata, uz preporuke svog ljekara ili nutricioniste.