Nedavna studija o osobama koje su prešle 110. godinu života ukazuje na izuzetnu sposobnost njihovog imunskog sistema da se neprestano prilagođava, što bi moglo biti ključ njihove dugovječnosti.

Istraživanje je pokazalo da ovi izuzetno stari ljudi posjeduju veliki broj rijetkih imunskih ćelija, poznatih kao ubilačke T-ćelije, koje su sposobne uništiti tumorske stanice. Iako autori studije ističu da još nije dokazano da te ćelije direktno produžavaju život, vjeruju da bi mogle igrati značajnu ulogu u zaštiti od raka.

Superstogodišnjaci, kako ih nauka naziva, ne samo da žive izuzetno dugo, već se uspješno odupiru i drugim bolestima povezanim sa starenjem, poput srčanih oboljenja, demencije i raka.

Naučnici se nadaju da će proučavanjem imunog sistema ovih rijetkih pojedinaca otkriti tajne njihovog zdravog starenja, što bi moglo pomoći i drugima da duže ostanu vitalni.

Kosuke Hashimoto, biolog sa Univerziteta Osaka u Japanu, ističe da se većina istraživanja o imunskom starenju fokusira na njegovo propadanje, dok njihova studija pokazuje da se imunski sistem može prilagođavati čak i u ekstremnoj starosti.

Ovo istraživanje nadovezuje se na otkriće iz 2019. godine koje je pokazalo da superstogodišnjaci imaju povećan broj rijetkih CD4 citotoksičnih T-limfocita (CD4 CTL), ćelija koje ubijaju druge ćelije. Iako ove ćelije obično čine manje od pet posto ukupnih T-ćelija, kod superstogodišnjaka su prisutne u znatno većem broju.

Proučavanje superstogodišnjaka je izazovno jer ih je vrlo malo, pa je studija obuhvatila 28 učesnika, uključujući i mlađe osobe, kako bi se uporedile različite starosne grupe.

Rezultati su pokazali da se CD4 CTL ćelije počinju povećavati kod osoba starijih od 100 godina, što sugerira da imunološka adaptacija počinje u tom periodu. Dok su kod mlađih učesnika ove ćelije činile oko četiri posto, kod stogodišnjaka je taj udio bio deset, a kod superstogodišnjaka čak 18 posto.

Daljnja analiza otkrila je da se ove ćelije kloniraju kao odgovor na specifične antigene, stvarajući velike populacije identičnih ćelija koje ciljaju određene prijetnje.

U jednom uzorku stogodišnjaka, čak 53,8 posto CD4 CTL ćelija bilo je identično, što ukazuje na snažan imunološki odgovor na trajni okidač.

Iako istraživači nisu mogli utvrditi gdje te ćelije djeluju u tijelu, usporedili su njihove receptore s onima u bazama podataka i pronašli podudarnosti s receptorima kod ljudi oboljelih od raka, posebno raka pluća, iako učesnici studije nikada nisu imali rak.

Ana Caetano Faria sa Federalnog univerziteta Minas Gerais u Brazilu smatra da se ove ćelije mogu pojaviti kao adaptivni odgovor na starenje i predstavljati barijeru za rast tumora.

Ipak, stručnjaci upozoravaju da nije sigurno da se ove ćelije šire isključivo zbog raka, jer su njihovi receptori najviše proučavani u tom kontekstu, pa postoji moguća pristrasnost. Ove ćelije mogle bi imati i druge funkcije.

Alejandro Lopez-Soto, biohemičar sa Univerziteta u Oviedu, slaže se da je ideja o zaštiti od raka biološki uvjerljiva, ali ostaje spekulativna dok se ne dokaže direktno ubijanje tumora.

Hashimoto i njegov tim nastavljaju istraživanja, analizirajući podatke o pojedinačnim ćelijama kako bi otkrili kamo se CD4 CTL ćelije kreću u tijelu i šta tamo rade.